^  góra strony

  • 1

SP 368 WARSZAWA

w e r s j a   i n t e r n e t o w a   g a z e t k i   s z k o l n e j

2019/2020 NR 3 - EGZOTYCZNY OWOC, CZYLI WSZYSTKO O ANANASIE

Moja mama ostatnio zrobiła deser z ananasa. Było to słodkie ananasowe carpaccio. Nie sądziłam, że owoc, którego tak nie lubię z syropu w puszce, może być smaczny w surowej wersji. To pyszne danie zainspirowało mnie do napisania artykułu właśnie o ananasie.

Czy wiecie, że ananas był kiedyś bardziej popularny od pomidora? Aż trudno w to uwierzyć, kiedy aktualnie półki w sklepach uginają się od pomidorowych przetworów. Niektórzy twierdzą, że to nadal najpopularniejszy owoc na świecie, ale mi ciągle jest trudno w to uwierzyć.

Jak wygląda ananas każdy wie, ale niektórzy naukowcy twierdzą, że jest podobny do szyszki. Nawet angielska nazwa pineapple nawiązuje do sosny. Jednakże dla mnie ananas jest zdecydowanie większy i grubszy od szyszki, a w dodatku ma zielonkawo-żółtą skórkę. Ma krótką prawie niewidoczną łodygę. Najbardziej jego okazałą częścią jest kwiatostan, który po rozrośnięciu tworzy owocostan – to właśnie on jest tą jadalną częścią.

Ananas pochodzi z Ameryki Południowej. Największe współczesne uprawy znajdują się w Chinach i Meksyku. Do Polski ananasa sprowadził król Stanisław August. I to nabiera sensu, że to królewski owoc, jak o nim piszą niektórzy.

Świeży ananas szczypie w język, bo zawiera enzym bromelainę. Może ta nazwa jest trudna, ale za to niesie za sobą szereg pozytywnych właściwości. Ananas pomaga leczyć infekcje dróg oddechowych i wzmacnia odporność, jest bogatym źródłem witamin A, C i B1, wspiera profilaktykę chorób nowotworowych, przyśpiesza leczenie ran i urazów, zmniejsza problemy trawienne.

Tak Wam piszę o tym ananasie, że nabrałam ochoty, aby go zjeść. Dobrze, że mama zostawiła jeszcze trochę carpaccio w lodówce. No dobra, nie będę taka i podzielę się z Wami przepisem. Sprawdź przepis na stronie 10.

Julia Drabik (4B)

2019/2020 NR 1 - "ACH, TE OSOBISTOŚCI ROŚLINY"

Ile roślin, tyle nazw, tyle nazw, ile roślin. Aż miesza się od tego wszystkiego w głowach! Kto wymyślił te wszystkie imiona i nazwiska dla roślin? Jednego jestem pewna, miał bardzo wybujałą wyobraźnię…

Ostatnio czytałam, że te wszystkie nazwy mają swoją własną historię, a nawet mówią o nich legendy czy prastare opowiadania. Doskonałymi przykładem jest wężymord – roślina będąca tajemniczym legendarnym lekarstwem na jad żmii czy krwiściąg – magiczny plaster hamujący krwawienia z ran. W świecie roślin ukryta jest też grecka mitologia – fioletowy hiacynt czy żółty narcyz to przecież imiona ludzkie pochodzące z greckich historii o zamianie człowieka w kwiat. Czasami bywało i tak, że wygląd, kolor czy zapach nadawał roślinne imię i nazwisko - te historie znajdziemy u naparstnic i widłaków. Chyba nie muszę Wam wyjaśniać, od jakich przedmiotów wzięły swoją nazwę. Niektóre roślinne imiona powstały od nazwisk odkrywców. Piękna poinsencja i ogrodowa dalia w swojej nazwie skrywają dane swoich ,,tatusiów’’ botaników.

Jak widzicie, co kwiat to inna historia, mniej lub bardziej poplątana. Teraz już Was nie zdziwi widok naukowca gapiącego się bez przerwy w zielone listki lub kolorowy pąk, on po prostu wymyśla kwietną historię, aby biologia nie była taka nudna, lecz wręcz magiczna.

Julia Drabik (4B)


Czy wiesz, że rośliny różnią się od zwierząt pod kilkoma względami. Nie potrafią się przemieszczać w przestrzeni, a większość z nich bardzo powoli reaguje na zmiany zachodzące w ich otoczeniu. W przeciwieństwie do zwierząt rośliny same wytwarzają pokarm.

Rośliny wykorzystują energię słoneczną do wytwarzania pokarmu w liściach. Przetwarzają wodę i minerały (czerpiąc je z gleby) oraz dwutlenek węgla (z powietrza) w cukier. To właśnie cukier jest pokarmem roślin. W tym procesie, który nosi nazwę fotosyntezy, powstaje także tlen. Na świecie jest znanych ponad 270 tysięcy różnych gatunków roślin.

Dzielimy je na grupy według podobieństwa pewnych cech.

  • Paprocie mają łodygi, liście i korzenie, natomiast nie mają kwiatów.
  • Iglaste mają liście o kształcie igieł, a ich nasiona powstają w szyszkach.
  • Glony są prostymi w budowie roślinami bez łodyg, korzeni i liści.
  • Kwiatowe (inaczej: nasienne) mają korzenie, liście i łodygę. Ich nasiona rozwijają się z kwiatu.
  • Mchy mają małe listki, lecz są pozbawione właściwego korzenia. Rosną tuż przy ziemi w wilgotnych miejscach.

Maria Sitnik (4B)

2019/2020 NR 2 - SMACZNA MUCHA

Ostatnio z tatą podczas zakupów w markecie OBI zaciekawiło mnie stoisko z roślinami owadożernymi. Nawet nie wiedziałam o istnieniu takich kwiatów doniczkowych. Muchołówka, Kapturnica, Dzbanecznik i Rosiczka - co to za dziwne nazwy (pamiętacie mój poprzedni artykuł 😊)? .Wszystkie wymienione możesz uprawiać na swoim domowym parapecie. Najmniej wymagającym zielonym głodomorem jest Dzbanecznik. Lubi dużo światła, temperaturę powyżej 15 stopni Celsjusza oraz stale lekko wilgotne podłoże.

Wymienione rośliny wabią i chwytają zwierzęta (owady, pajęczaki) za pomocą zielonych morderczych pułapek. Pokarm trawiony jest za pomocą enzymów wydzielanych przez liście. Są doskonałym przyjacielem domu w walce z męczącymi komarami czy bzyczącymi muchami. To kto z Was ma ochotę na zielonego drapieżnika na swoim parapecie? Ja swojego już mam i szczerze polecam, szczególnie na nudne zimowe wieczory 😊

A poniżej przygotowałam dla Was krzyżówkę. Trzy pierwsze osoby, które poprawnie ją rozwiążą i prześlą odpowiedzi na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., otrzymają nagrody. Czekamy do 31 stycznia!

1) Mogą być główne lub pośrednie … geograficzne.
2) Kierunek geograficzny na górze mapy.
3) Właściwość ciała stałego jaką ma gumka do ścierania.
4) Jeden ze składników przyrody nieożywionej, niezbędny do życia.
5) Przemieszczenie się powietrza poziomo nad powierzchnią Ziemi.
6) Linia pozornego zetknięcia nieba z powierzchnia Ziemi.
7) Mogą być pożyteczne i niepożyteczne, samożywne i cudzożywne.
8) Inaczej trąba powietrzna.
9) Rosną w lesie i są destruentami.
10) Podstawowy element budowy każdego organizmu.
11) Jeden z podstawowych kierunków geograficznych.

Julia Drabik (4B)

2019/2020 NR 4 - NOWALIJKI

Myślałam, że nic nie jest w stanie mnie zadziwić… a jednak 😊 Pewnego dnia mama wróciła z bazarku z pełnymi siatkami wypełnionymi jakimś zielskiem.

-Kochanie, zobacz, ile nowalijek udało mi się kupić- powiedziała do taty.
-Nowa…? Co? – zapytałam.
-Nowalijek – powtórzyła mama.

Zamyślona pobiegłam do pokoju i odpaliłam googla, no i już wiem, co to są te nowalijki. To takie wiosenne warzywa, które pojawiają się w danym roku po raz pierwszy. Teraz już rozumiem, dlaczego czasami tata łapie za ucho mamę i krzyczy: nowina, nowina, nowina… To taki sympatyczny gest, kiedy zje się jakieś warzywo po raz pierwszy w roku. Dziwni są Ci rodzice 😊.

Nowalijek mamy mnóstwo: różowo-białe rzodkiewki, zieloną sałatę, zieloną botwinkę, pachnący szczypiorek, cebulę dymkę, ciemnozielony szpinak, ogórki, czerwone pomidory, chrupiącą marchewkę, nać pietruszki oraz dziwnie pachnącą rzeżuchę. Ta ostatnia zawsze kojarzy się mi się ze świętami wielkanocnymi, kiedy mama obsadza glinianego baranka właśnie tymi nasionkami. Możecie mi wierzyć lub nie, ale ma to strasznie dziwnie drażniący zapach, a jeszcze dziwniej smakuje. Nie wiem, jak rodzice mogą to jeść. Powtórzę się, rodzice są dziwni 😊.

Te nowalijki uprawiane są zarówno w szklarniach, jak i bezpośrednio na polach. Te szklarniowe są dostępne w handlu od marca do maja, zaś rosnące na polu trafiają do klientów dopiero na przełomie maja i czerwca. Warto wspomnieć, iż niektóre nowalijki można uprawiać samemu w domu w doniczce na okiennym parapecie, jak np. rzeżuchę, cebulę dymkę, szczypiorek czy nać pietruszki. Dodam tylko, iż co roku dietetycy zastanawiają się nad wartością takich sztucznie uprawianych warzyw, gdyż mogą zawierać więcej szkodliwych substancji niż te uprawiane naturalnie w ziemi. Tak czy siak, nowalijki kuszą smakiem, zapachem i kolorytem, przez co często są wykorzystywane w gastronomii.

W kuchni nowalijki są doskonałym dodatkiem do posiłku, można z nich przyrządzić aromatyczne sałatki, pokrojone dodawać do twarogu, a nawet przyrządzić pachnącą, smakowitą zupę. Dlatego zachęcam Was do skosztowania przepysznych dań i orzeźwiających napoi.

Julia Drabik (4B)

2019/2020 NR 1 - Z ŻYCIA DZIKICH ZWIERZĄT - RYŚ

Ryś to lądowy ssak z rodziny kotowatych, jedyny drapieżny kot, który występuje w naszym kraju w warunkach naturalnych. Łatwo go rozpoznać po charakterystycznych pędzelkach na uszach. Łacińska nazwa rysia to LYNX. Wielkością jest zbliżony do owczarka niemieckiego. Ryś żyje zwykle 14-17 lat. Zdarza się, że rysie w niewoli padają dopiero w wieku 25 lat. Ryś bardzo dobrze skacze i potrafi wspinać się na drzewa. Prowadzi on samotny tryb życia. Tylko w czasie okresu godowego, gdy szukają partnerki, zbierają się w grupy.

Zazwyczaj polują w nocy, zaś większość dnia spędzają w kryjówce. Ofiarami rysi najczęściej padają sarny. Ryś po obfitym polowaniu resztki zakopuje, by mieć zapas na następne dni. Rysie świetnie biegają, ale na krótkich odcinkach, bo szybko się męczą. Dlatego, aby upolować zdobycz, najpierw się do niej cicho skradają i dopiero jak są blisko atakują. Gdy szukają pożywienia, przemierzają około 7 km w jednej nocy, ale są w stanie przejść ponad 20 km. Rysie mają spore terytoria, o które konkurują samce oraz samice. Samce mają większe obszary, na których polują niż samice. Teren jednego samca równa się terenom 2-3 samic. Terytoria samców mają około 250 km2, a samic 130 km2. Rewiry kilku samic prawie nigdy na siebie nie nachodzą. Mimo to często dochodzi między nimi do walk, w których wyrośnięte i jeszcze nie całkiem samodzielne młode pomagają swoim matkom. Rewiry samców są wspólne nawet w 1/3, jednak bardzo rzadko dochodzi do walk między samcami.

Rysie są pod ochroną. Wrogami rysi w warunkach naturalnych są wilki oraz lamparty, a dla małych również orły i puchacze. Jednak badania wykazały, iż wilki i rysie są w warunkach pokojowych i do walk między nimi dochodzi niezmiernie rzadko. Jednakże największymi wrogami rysi są ludzie. Poprzez wycinanie drzew niszczymy rysiom środowisko. Rysie są zagrożone wyginięciem, więc jeśli chcesz, by w naszych lasach były te piękne zwierzęta, to zużywaj mniej papieru np. kartkę zarysowuj bądź zapisuj z obu stron.

Mniej drzew wycinajmy, życia rysiom oszczędzajmy!!!

Małgorzata Budzianowska (4C)

2019/2020 NR 2 - Z ŻYCIA DZIKICH ZWIERZĄT: NIEDŹWIEDŹ POLARNY

Niedźwiedzie polarne spędzają większość roku wzdłuż skutych lodem brzegów. Najbardziej lubią przebywać na terenach łączących części oblodzone z otwartymi wodami i ziemią wzdłuż wybrzeża. Spotykają się tylko przy padlinie i w okresie rozmnażania. Niedźwiedzie są znakomitymi pływakami. Płynąc, posługują się przednimi łapami i mogą osiągnąć szybkość do około 10 km/h. Nurkują z otwartymi oczami i zamkniętymi nozdrzami. Potrafią wytrzymać pod powierzchnią wody do 2 min. Niedźwiedź polarny jest najbardziej mięsożernym członkiem rodziny niedźwiedziowatych i jednym z najczęściej polujących na ludzi, ma znakomity węch. Głównym jego pożywieniem są foki, szczególnie nerpy, na które poluje, czatując przy otworach lodowych, przez które foki łapią powietrze lub skradają się do sztuk leżących na lodzie. Zabijają je jednym uderzeniem łapy. Zimą polują także na ptaki, gryzonie, skorupiaki, kraby, białuchy, młode morsy, okazjonalnie piżmowoły lub renifery i bardzo rzadko na inne niedźwiedzie polarne.

Z powodu globalnego ocieplenia roztapiają się lody morskie, co zmniejsza możliwość przetrwania tego gatunku jeszcze w ciągu XXI wieku. Niedźwiedzie polarne to piękne zwierzęta, więc jeśli chcesz im pomóc przetrwać, to np. zbieraj makulaturę, staraj się produkować mniej śmieci, czyli kupuj jogurt w słoiku, a nie w plastikowych pudełkach (zostaw słoiki na dżemy własnej roboty), kupuj większe opakowania (a nie po jednym w opakowaniu), kupuj mniej plastikowych rzeczy oraz jedz mniej mięsa.

Małgorzata Budzianowska (4C)

2019/2020 NR 3 - Z ŻYCIA DZIKICH ZWIERZĄT - ŻÓŁW SZYLKRETOWY

Żółw szylkretowy to gatunek żółwia morskiego i jest gadem. Jego łacińska nazwa to ERETMOCHELYS IMBRICATA. Dorosłe żółwie mierzą około 1,3 metra długości i ważą średnio 80 kg. Żółwie szylkretowe mają dłuższe, ostrzej zakończone oraz bardziej zakrzywione dzioby niż inne żółwie. Na każdej z kończyn ma dwa pazury, mniejszy i większy, choć oba są słabo widoczne. Żółw ten ma cztery płetwy dostosowane do pływania. Jest żółto-zielony w czarne plamki. Ma spłaszczone ciało i karapaks ochronny.

Żółw szylkretowy przez cały czas przebywa w płytkich lagunach i na rafach koralowych, gdzie żywi się swoim ulubionym pożywieniem – morskimi gąbkami. Żółwie szylkretowe są wszystkożerne, choć około 70-95% ich pokarmu stanowią gąbki. Jednak są one dość wybredne i żywią się jedynie kilkoma gatunkami. Dorosłe żółwie szylkretowe wolą zazwyczaj tropikalne wody raf koralowych. Jednak żółwie te nie pozostają w jednym miejscu, lecz odbywają długie wędrówki zwane migracjami. Czasami przebywają na otwartych wodach oceanów, na podwodnych lagunach, a nawet przy ujściach rzek pośród namorzynów. Młode żółwie, tuż po dotarciu do wody, kierują się na głębokie wody, gdzie większość z nich przebywa przez długi czas.

Żółwie szylkretowe uważa się przynajmniej za narażone, zagrożone lub krytycznie zagrożone wyginięciem. My ludzie jesteśmy chyba największymi wrogami nie tylko dla żółwi szylkretowych, ale i wszystkich innych żółwi morskich.

Tworzymy jednorazowe opakowania, które potem wyrzucamy. Plastik nie tylko zaśmieca wybrzeża, ale też szkodzi zwierzętom morskim, które zaplątują się w większe odpady, a mniejsze mylą z pożywieniem. Zużywaj mniej plastiku, a oszczędzisz życia morskim stworzeniom!!!

Małgorzata Budzianowska (4C)

  • 2018-2019-1
  • 2018-2019-2
  • 2018-2019-3
  • 2018-2019-4
  • 2018-2019-5
Copyright © 2013. Marcin Leśniewski  Rights Reserved.